آخرین نفسای پاییزه امساله، خیلی وقته تنفر از پاییزو گذاشتم کنار اخه پاییز که گناهی نداره تا میاد همه کاسه و کوزه هارو سرش میشکنیم. مشکل از خوده ما آدماست، آزار دادن و رنج کشیدن دوست داریم، خودخواهی دوست داریم، عالم و ادم عاصی میکنیم آخرش میگیم تقصیر پاییز افسرده است. بهار و تابستون و پاییز و زمستون بهونه است، همش با هم عمره ادمه که داره میگذره، حالا گاهی شاد گاهی غمگین گاهی سرخوش گاهی افسرده ولی یه روز این عمرم تموم میشه...
برچسب:
نویسنده: آوا رحمانی