مرگ من سفری نیست
مرگ من سفری نیست هجرتی است از سرزمینی که دوست نمی داشتم به خاطر نامردمانش ! خود آیا از چه هنگام این چنین آئین مردمی از دست بنهاده اید ؟ پر ِ پرواز ندارم اما دلی دارم و حسرت ِ درناها و به هنگامی که مرغان مهاجر در دریاچه ی ماهتاب پارو می کشند خوشا رها کردن و رفتن ! خوابی دیگر به مردابی دیگر ! خوشا مان...
تنهایی
نه آرامشت را ،به چشمى وابسته کن ...نه دستت را به دستى دلخوش ! چشم ها بسته مى شوند ،و دست ها مُشت مى شوند ...! و تو می‌مانى و یک دنیا تنهایى ...!
خدا
خدا گاه گاهی که دلم میگیرد به خودم میگویمدردیاری که پرازدیواراست به کجا بایدرفتبه که باید پیوستبه که باید دل بستحس تنهای درونم میگویدبشکن دیواری که درونت داریتو خدا راداریو خدا اول و اخر با توستبرچسبها: شعر, سهراب سپهری, خدا + نوشته شده در یکشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۶ساعت 23:35 توسط Broken |
عسل بانو
عسل بانو، هنوزم پیش مایی اگرچه دست تو، تو دست من نیست هنوز هم با توأم تا آخرین شعر نگو وقتی واسه عاشق شدن نیست حالا هر جا که هستی باورم کن بدون با یاد تو تنها ترینم هنوزم زیر رگبار ترانه، کنار خاطرات تو میشینم ... عسل بانو، عسل گیسو، عسل چشم، منو یاد خودم بنداز دوباره بذار از ابر سنگین نگاهم بازم با...
من اگر خدا بودم
خدا اگر بودم ؛تو را به کسی نمی دادم !برای خودم برمی‌داشتم ،و از کائنات می‌زدم بیرون ...!   عباس معروفی
انسان بودن
انسان بودن هرچه انسانتر باشيم، زخمها عميقتر خواهند بود !هرچه بيشتر دوست بداريم، بيشتر غصه خواهيم داشت، بيشتر فراق خواهيم کشيد و تنهاییهايمان بيشتر خواهد شد ...!شادیها لحظهای و گذرا هستند، شايد خاطرات بعضی از آنها تا ابد در ياد بماند اما رنجها، داستانش فرق ميکند ...تا عمق وجود آدم رخنه ميکنند و ما هر...
29 سالگی
همیشه هر سال زمان تولدم مثه بچه ها غرغر میکردم و از عالم و آدم شاکی بودم امسال روز تولدم با اینکه بدترین تابستون زندگیمو گذروندم ولی دیگه گله ای ندارم، نمیدونم برای بالا رفتن سنه یا چیزه دیگه اما میدونم که مدتهاست دیگه از چیزی شاکی نیستم، مدتهاست که
پاییز
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺷﻬﺮﯾﻮﺭ ﺩﺍﺭﺩﺗﻤﺎﻡ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻭ ﻣﻬﺮ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖﭼﻪ ﺧﻮﺵ ﺧﯿﺎﻟﻨﺪ !ﻣﻬﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﻣﺪﺗﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪﻩ ﻣﻬﺮ ﺁﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ ﺩﺍﺭﻳﻢﻭ ﺩﻭﺳﺘﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ" ﻣﻬﺮ " ﺑﻪ ﻣﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖﻣﻬﺮ ، ﺑﻪ "ﺩﻝ" ﺍﺳﺖ... پ .ن: تا حالا اینقد اشتیاق نداشتم تابستون تموم شهبرچسبها: پاییز, مهر, شهریور, تابستون
پیر
آخرین پست مهر 96 هم شعری از سهراب شهید ثالث، کارگردان نابغه ای که هیچوقت دیده نشد..... یکباره پیر شدم توی آیینه نگاه کردم آیینه هم پیر شده بود آنوقت کودکی ام را بیاد آوردم در آنزمان سالخورده و فرتوت بودم آیینه از شعف خندیدبرچسبها: شعر, سهراب شهید ثالث
عاشقانه ای با هوشنگ ابتهاج
دلی که در دو جهان جز تو هیچ یارش نیست گرش تو یار نباشی جهان به کارش نیست چنان ز لذت دریا پر است کشتی ما که بیم ورطه و اندیشه ی کنارش نیست کسی به سان صدف وکند دهان نیاز که نازنین گوهری چون تو در کنارش نیست خیال دوست گل افشان اشک من دیده ست هزار شکر که این دیده شرمسارش نیست نه من ز حلقه ی دیوانگان عشق...
شکنجه گر
رو به تو سجده می کنم دری به کعبه باز نیستبس که طواف کردمت مرا به حج نیاز نیست به هر طرف نظر کنم نماز من نماز نیستمرا به بند می کشی از این رهاترم کنی زخم نمی زنی به من که مبتلاترم کنیاز همه توبه می کنم بلکه تو باورم کنی قلب من از صدای تو چه عاشقانه کوک شدتمام پرسه های من کنار تو سلوک شد عذاب می کشم و...
حرف هایی برای نگفتن
حرفهایی هست برای گفتن که اگر گوشی نبود نمیگوییم.. و حرفهایی هست برای نگفتن، حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمیآورند. حرفهای شگفت، زیبا و اهورایی همینهایند و سرمایه ماورایی هرکس به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد، حرفهای بیتاب و طاقتفرسا، که همچون زبانههای بیقرار آتشاند و کلماتش هر یک ا...
کابوس زندگی
وقتی که عقربه ای ساعت رفتن روی ساعت دوازده آونگ ساعت شروع کرد به حرکت و دینگ دینگ کردن، آونگ داشت میگفت باز تکرار و تکرار... تکرار پوچی و نیستی تکرار روز مرگی مداوم . بلند میشم و میرم سمت آینه. این آدم توی آینه دیگه کیه؟ کی اومده بود من نفهمیدم؟ اینجا چکار میکنه؟ مدتهاست دارم با آدم توی آینده زندگی ...
یلدا
دختر صبوریست یلدا یک دقیقه به زمستان دل بست ولی یک عمر عاشق ماند... یلدا مبارک وآخرین پست خزان 95
انسان بودن نیست شدن است
آخرین پست سال 2016 به دارازا کشید و شد اولین پست سال 2017 سال جدید بهونه ای شد برای نوشتن در مورد آدمهاما آدمها توی زندگی برای نو شدن دنبال سال جدید هستیم و برای ابراز عشق و علاقه و گفتن دوستت دارم منتظر ولنتاین و برای شروع کار جدید منتظر اول ماه و ....و این وسط چه آدمهایی که وقت نکردن نو بشن و چه د
آونگ خاطرات
رویاهایت را برآورده کند آنکه آسمانی را می گریاند تا گلی را بخنداند اسفند 1390 ما انسانها محکومیم به تحمل خاطرات، آونگی مرگ بار که گاهی با اسمی، گاهی با خطی شعر و گاهی با عطری در سرمان به صدا در می آید و این آونگ به یادمان می اورد که زمان گاهی می ایستد، می ایستد به احترام یک خاطره... برچسبها: ذهن درگ...
تو
هیچ کسنمی توانست مرا به کشتن دهد،هیچ کسبــه قشنگیتـومـرانکشت...! عباس معروفی
ابر می بارد
ابر می بارد و من می شوم از یار جدا چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا ابر و باران و من و یار ستاده به وداع من جدا گریه کنان، ابر جدا، یار جدا سبزه نوخیز و هوا خرم و بستان سرسبز بلبل روی سیه مانده ز گلزار جدا
آخرین دلنوشته سال
چیزی به پایان سال نمونده، سالی پر از سیاه و سفید و خاکستری اما روی دل همه یه غبار سیاهی ازش به جا موند و داره با رو سیاهی میره. از این همه سیاه وسفیدی که گذشت توی سال برای من سعی کردم صبورانه تحمل کنم و لبخند بزنم به امید روزهای رنگی تر. سال 95 با تمام خوبی و بدیش داره تموم میشه اما ازش برام نیلوفری...